Waarom de naam KujAWelkin?

The better the roots the higher you fly

Waarom de naam: KujAWelkin? 

Wat betekent KujAWelkin? 

KujAWelkin is een samenstelling van verschillende talen. Ik was op zoek naar een naam voor ‘mijn’ coachingsbedrijf. Waar ik goed in ben is verbinden. Verbinden van mensen, verbanden leggen en zien in bepaalde situaties, verbinden met mensen. Of nog beter gezegd: mensen eraan herinneren dat ze altijd verbonden zijn met de bron. 

En ik ging zoeken in het sanskriet woordenboek. Waarom Sanskriet weet ik niet precies. Gevoelsmatig omdat het een oude taal is denk ik.

KuJA & Welkin

KujA betekent in het Sanskriet earth-daughter. Dat refereert naar mij als dochter van de aarde en refereert ook naar mijn element: aarde. In het grotere plaatje staat het dus voor de aarde. 

Welkin betekent hemel of lucht. Of meer genuanceerd ‘the vault of the sky’. Welkin wordt al sinds de 12de eeuw gebruikt om daarnaar te refereren. Het is ook wel ‘de bovenste atmosfeer.’ 

Wat er in deze twee woorden omsloten ligt is letterlijk wat ik doe: boven & beneden met elkaar verbinden. Ik leef zo veel als ik kan om het ‘spirituele’ uit te dragen in de wereld. 

En zo ligt de verbinding tussen boven en beneden, binnen & buiten omsloten in dit ene woord: KujAWelkin.

Wat ik daarmee bedoel is: er wordt heel veel gesproken over verandering, over naastenliefde, over bewustzijn. En ik zie nog weinig mensen die met de kennis en de informatie die ze hebben ook echt iets doen in dit leven. Dus op basis van hun intuïtie keuzes gaan maken, nu ze bijvoorbeeld hebben geleerd dat intuïtie een veel betrouwbaarder kompas is.

Ja, het heeft mij ook een aantal lessen gekost en een aantal pijnlijke momenten voordat ik dit helemaal besefte. Nu is het zo, als ik een signaal krijg van mijn intuïtie, ofwel dus van welkin, ‘van boven’, de bron, de hemel of welke naam je er aan geeft dan handel ik daarnaar. Mijn actie die daaruit voortvloeit is dus zo veel mogelijk in lijn met wat ‘ik’ voel.  Waardoor het idee zich uiteindelijk manifesteert op aarde. Waardoor ook daar het een met het ander verbindt. 

Kin heeft daarbij ook nog een andere betekenis. Kin betekent ook familie in het engels. Familie is voor mij belangrijk. Ik vind het belangrijk dat gezinnen een fijne kin hebben. Dat het warm voelt, veilig voelt, liefdevol. 

En kin (officieel geschreven als kiHb) betekent ook paard in het oekraïens. Paarden zijn ook belangrijk voor mij en ook weer een mooie belichaming van boven en beneden met elkaar verbonden. 

‘Horses are your kindred spirits’

Ze zijn een enorme spiegel voor ons en helpen ons ook om in onszelf die verbinding te hervinden en vanuit die verbinding met het goddelijke te handelen.

Diep in je wezen weet je het al: Je bent een goddelijk wezen hier op aarde gekomen om een ervaring als mens te hebben. En naast dat je mooie ervaringen zult opdoen kom je hier ook met een doel. Soms weet je helder wat dit is, soms niet. Dat is okee. 

Mijn doel en missie hier op aarde is om mensen weer te herinneren aan henzelf. 

Toen ik 5 was had ik een ‘vriendje’ en toen fluisterde ik hem ‘een geheim’ in. Ik wist altijd al, als lang als ik me kan herinneren dat ik al vaker op aarde ben geweest en dat ik met een doel hier ben gekomen. Zelfs in hele moeilijke omstandigheden heb ik daar niet aan getwijfeld. Ik heb wel getwijfeld over de uiting en de manifestatie ervan. Het feit dat ik hier wat te doen had, dat heb wist ik altijd zeker.

In een blogbericht kun je tussenkoppen gebruiken, in de editor zie je dat je kunt kiezen uit verschillende koppen.

Toen ik 14/15 was had ik een droom: 

Ik was buiten aan het spelen met verschillende kinderen. We waren aan het knikkeren in op een open plek, het holletje was in de aarde. Rechts van mij/ons kwam een enorme donkerte en zwaarte aangerold, een ‘monster’. Met een oorverdovend lawaai. Sommigen raakten in paniek en ik en iemand anders zei: kom, we moeten vluchten.

Dus dat deden we. We vluchtten een grot in. In de grot was het stil en licht. Overal waren gangen met wenteltrappen. We waren daar veilig ja zeker. Het gekke was dat alle mensen die in de grot waren, waren verstard. Ik liep voorop en de anderen, mijn zus was er ook bij, liepen achter me aan. Ik voelde me rustig en zeker, ik was wel verbaasd over waarom al die mensen zo stil stonden.

Als versteende mensen: met de ogen open.

Ik liep een klein stukje een wenteltrap af en daar stond ook een vrouw. Met rode hakken en een paarse jurk, bruin haar. Ze was verstard. Onderweg naar beneden raakte ik haar per ongeluk aan (het was ook een smalle trap) daardoor werd ze ‘wakker’. Ze was verbaasd en vroeg zich af waar ze was. Ik was verbaasd dat ze uit haar verstarring was gekomen door mij. Onderweg naar beneden kwamen we nog een aantal mensen tegen. Onderaan de trap kon ik rechtdoor lopen, daar was een lange gang. Rechts van mij lagen monniken gekleed in donkerbruine gewaden met ‘puntmutsen’ (zaten vast aan het gewaad) over hun hoofd. Je kon hun gezicht dus niet zien. Ze lagen met de hoofden naar elkaar toe op de grond. In totaal lagen er acht. Ik wist dat ik langs hen ‘moest’, maar dan moest ik over ze heen, want ze versperden de hele gang. Ik kon dus niet even langs ze lopen.

Er was een soort wipwaploopplank. Mijn zus waarschuwde me nog dat ik ze niet aan mocht raken. Ze vond het spannend. Ik liep over de plank en stapte toch ‘per ongeluk’ op een van de gewaden. Waardoor de monniken wakker werden en opstonden. Ze kwamen achter me aan als support (zo voelde het). Daarna kwam ik weer in een grote gang met zuilen. Overal stonden ziekenhuisbedden langs de muren met mensen met ‘ziekenhuiskleren’ aan. Ze hadden allemaal de ogen gesloten en leken dood. Ze lagen daar heel bleek. Ik kon weer rechtdoor of rechts en ik ging weer rechts. En nu gebeurde er dus iets voor mij gevoelsmatig speciaals: Ik keek naar de vrouw op een ziekenhuisbed, doordat ik haar aankeek, opende zij haar ogen en ging weer rechtop zitten. 

Dit herhaalde zich met een man toen ik verder rechts de gang in liep en daarna weer iemand. Steeds opnieuw als ik de mensen ‘gewoon’ aankeek openden ze hun ogen en gingen weer zitten en opstaan. Ik liep verder met een groepje mensen achter me aan en toen werd ik wakker. 

Deze droom ben ik nooit vergeten, zoals je kunt lezen. Ik heb hem niet eerder zo opgeschreven. Misschien heb ik niet alle details kunnen overbrengen zoals ik het in mijn hoofd zie en hoe het voelde. Dit is ook KujAWelkin. Dit is waar het voor staat: Het ontwaken van de mensen om me heen, enkel door ze echt, met liefde, aan te kijken.

Een week geleden stroomde het idee ineens mijn hoofd binnen: een online community waarin ouders hun bewustzijn konden verhogen en leren met de flow van de maan. Ik kan het zelf nog niet helemaal geloven dat dit zo snel zo een duidelijke vorm heeft gekregen.

Nieuwsgierig geworden? Klik hier voor alle info en meld je aan voor het allereerste thema: liefdevol leven.

Over de schrijver
Een jonge mama van drie gezellige en leuke jongens (0, 5 en 6 jaar oud) die met veel liefde en passie thuisonderwijs geeft. Met haar blogs geeft Yoshi inspiratie voor thuisonderwijzers & praktische tips voor ouders die met thuisonderwijs willen beginnen. Ook met juridische vragen kun je bij haar terecht.
Reactie plaatsen